|
CDA-portret:
Luc de Vos, Raadslid.
Als
vreemde eend in de bijt probeer ik erachter
te komen wie nu die CDA-ers zijn in onze
gemeente.
- Mensen die zich het wel en wee
aantrekken van de samenleving in de Gemeente
Woensdrecht. Wat mij als niet-
oorspronkelijke meteen opvalt is dat de
meeste actieve CDA-leden hier geboren en
getogen zijn. - Ik probeer uit te vinden
waarom ze zich actief in willen zetten voor
het behoud van een goede leefomgeving en,
waar mogelijk, voor het verbeteren van het
welzijnsniveau. De actieve CDA-er blinkt uit
in de compassie met de geboortegrond…….
In het eerste interview
van CDA-Portret neem ik u mee naar
Ossendrecht waar Luc de Vos,
gemeenteraadslid voor het CDA, woont. De
geboren Woensdrechtenaar is geboren op 4
juli 1970 en dus een betrekkelijk jonge telg
van CDA-Woensdrecht. Samen met zijn vrouw
Karien heeft hij twee dochters (Britt en
Jente) en een hond, een schotse Collie.
Zoals veel van de actieve
leden van het CDA- Woensdrecht kent hij de
gemeente als geen ander. Hij is erg
betrokken bij het wel en wee van de
samenleving in de gemeente. Deze
betrokkenheid resulteerde in het
voorzitterschap van Dorpsplatform
Ossendrecht wat hij vorig jaar heeft
verruild voor het raadslidschap op ons
gemeentehuis. Het verlaten van het
dorpsplatform ging toch met enige emotie
gepaard zoals hij zelf schreef: “helaas ben
ik verplicht om afscheid te nemen als
voorzitter”.
Ik ben op een besneeuwde
zaterdagmiddag onderweg om Luc de Vos te
gaan ontmoeten en bedenk wat ik hem zal
vragen. Het huis oogt zo keurig en netjes en
ik vraag me af of ik mijn schoenen uit zou
doen als ik binnen kom. Ik bel aan en een
goedlachse Luc opent de deur voor mij. Ik
vraag hem wat te doen met mijn schoeisel.
Mijn schoenen
hebben
een diep profiel en ik zie in gedachten mijn
grote maat-zevenenveertig-afdrukken met
smeltende stukken sneeuw al staan op de
mooie stenen vloer. Luc zegt met dat ik maar
gewoon moet doen wat mij het beste lijkt. Ik
doe mijn schoenen en uit en zet ze uit de
weg.
Luc leidt me door de
voorkamer die gescheiden wordt door twee
mooie, antiek- ogende, schuifdeuren. De
achterkamer is zienderogen groter en
wordt aan het de tuinzijde begrensd door een
erkerachtige glazen achtergevel. De tuin is
mooi en oogt heel strak. In de achterzijde
van de kamer staat een grote tafel waarvan
men zich kan voorstellen dat het er een goed
toeven is op late avonden met goedlachse
vrienden. Ik stel voor om daar te gaan
zitten, ook omdat ik later een paar foto’s
van hem wil maken en het licht er mooi
van
alle kanten door de ramen komt. Luc vraagt
me wat te drinken en ik vraag hem een kop
koffie. Even later komt komt hij met twee
koppen koffie en zet zich tegenover mij neer
aan tafel.
Voordat ik ging zitten
viel mij de zwarte piano op en ik kreeg de
neiging om te vragen wie er op de piano
speelt, gezien mijn voorliefde voor het
maken van muziek is dit altijd een welkom
aanknopingspunt voor de aanvang van een
gezellig praatje:” Luc, wie speelt er op de
piano?” Eeehh, ik” was het antwoord.
Luc legde me uit dat hij
vanaf zijn 6e tot en met zijn 16e
jaar orgellessen heeft gevolgd en kan
daardoor nu ook piano spelen. “Ik speelde
altijd samen met mijn twee broers en sinds
we hier wonen hebben we plaats voor een
piano… Zal ik iets laten horen?” vraagt hij
mij. En voordat we het weten sta ik bij de
piano en hij speelt het een na het andere
nummer….en best goed ook! We besluiten na
een kwartiertje om aan de tafel te gaan
zitten om het interview te beginnen. Aan de
tafel gaan we nog even over de muziek door:
“ik heb best veel gespeeld en er zelfs nog
wat prijzen mee gewonnen ook…later op de
universiteit speelde ik vaak in bandjes op
de sociëteit avonden”. En nog, als ik de
kans krijg dan speel ik, wanneer iedereen al
naar bed is, nog gemakkelijk 2 a 3 uur
voordat ik naar bed ga.
Hij vertelt me graag van
zijn hobby’s en zo laat hij mij ook weten
dat hij op windsurfen dol was. Heel vaak was
hij te vinden op de grote plassen in de
buurt, samen met zijn broers. “dan gingen we
op de fiets en vaak was het best spannend
over wie er nu de surfplankkar achter zijn
fiets mocht hebben.” Als jongste van drie
broers heeft hij zich vast
geleerd
te meten met de oudste twee. Behalve dat Luc
goed terecht is gekomen zijn ook zijn broers
succesvol in het leven. Zo is de oudste in
Woensdrecht gebleven en heeft daar een
bouwbedrijf en de middelste broer heeft
bouwkunde gestudeerd maar heeft uiteindelijk
voor een audio/visuele opleiding gekozen en
is een behoorlijk succesvolle regisseur.
Luc komt mij over als een
heel rustige maar attente man die duidelijk
en gemakkelijk praat. Hij kan echter ook
zeer goed luisteren en is ook heel
aandachtig als ik zelf iets over mijzelf
vertel. Zijn extroverte kant is ook de
duidelijk de link met het CDA, verteld hij.
Hij verteld mij dat hij voor
rechtvaardigheid strijdt en dat hij daarom
altijd oprecht wil zijn en zijn
verantwoordelijkheden neemt.
Ik neem mijn lijstje met
vragen erbij en vraag of hij het goed vindt
dat ik ermee begin: Na een laatste slok van
mijn koffie stel ik hem mijn eerste vraag.
De vraag heeft betrekking op zijn jeugd en
de band met zijn omgeving:
-Luc,
hoeveel invloed heeft jouw opvoeding gehad
op de betrokkenheid die jij nu hebt met de
samenleving van de Gemeente Woensdrecht?
“Wel,
in 1970 zag ik het eerste licht in de
gemeente Woensdrecht. Geboren in Hoogerheide
op het Lucasplein, waar we later met ons
gezin (vader, moeder en twee oudere broers)
verhuisden naar de Garry Horselaan. Mijn
vader had samen met mijn oom een eigen
bedrijf in Ossendrecht opgestart (nu OBI
beton). Dit was zijn lust en zijn leven. Hij
werkte van ‘s morgens vroeg tot ’s avonds
laat, ook vaak in het weekend. Mijn moeder
was werkzaam bij een dokterspraktijk. Ik kan
me goed herinneren dat mijn ouders veel aan
het werk waren. Ook mijn grootouders zijn in
deze gemeente geboren, namelijk in de
toenmalige gemeente Ossendrecht en Putte.
Veel tijd om over politieke zaken te spreken
was er niet, maar toch was de band met de
politiek in onze familie altijd al aanwezig.
Zo was de broer van mijn opa Louis Bogers
(alias De Witte) 38 jaar raadslid en 24 jaar
wethouder in onze gemeente. Bij
familiefeestjes ging het dan natuurlijk vaak
over de lokale politiek.”
-Ook heb je je
geboortegrond een lange tijd grotendeels
achter moeten laten vanwege je studie,
vertel me eens hoe het ging na je terugkeer
in onze gemeente:
Ondanks dat ik de gemeente even voor mijn
studie heb verlaten, ben ik weer
teruggekeerd nadat ik Karien leerde kennen,
een geboren en getogen Ossendrechtenaarse.
Samen gingen we in Ossendrecht wonen. Eind
jaren 90 kregen we twee dochters. Op
hetzelfde moment werden de gemeentes
Ossendrecht, Putte en Huijbergen met
Woensdrecht gefuseerd. Om zeker te stellen
dat de leefbaarheid en veiligheid in de kern
Ossendrecht op een goed niveau bleef, ben ik
betrokken geraakt bij dorpsplatform
Ossendrecht.
- Waarom koos je
voor
CDA- Woensdrecht
en hoe ben jij er toe gekomen om je
actief te gaan inzetten voor onze gemeente?
Als
voorzitter van dorpsplatform Ossendrecht
merkte ik dat de functie van het
dorpsplatform ontzettend belangrijk is om de
belangen van de bewoners naar de gemeente te
versterken. Echter de politieke
besluitvorming heeft hierop een belangrijke
invloed, zeker op de
ontwikkeling en leefbaarheid van de
dorpskernen. Vooral het lang uitblijven van
de ontwikkeling van de IDOP ‘s (m.n.
Ossendrecht) heeft mij ertoe gebracht om me
in 2010 kandidaat te stellen voor de
gemeenteraad. Het CDA paste hierbij het
beste bij mijn eigen ideeën, overtuiging en
ambities. Gelukkig lopen nu in de hele
gemeente deze integrale ontwikkelingsplannen
– die voor en door bewoners zijn opgesteld.
Voor het CDA is het dan ook ontzettend
belangrijk dat deze plannen tijdig worden
uitgevoerd en natuurlijk zoals ze ook zijn
vastgesteld door onze inwoners. Dienend
leiderschap heet dit, zoals ook onlangs in
de nieuwe koers van het CDA werd
vastgesteld. Hierbij moet je uitgaan van de
kracht van onze inwoners. Vaak wordt de
politieke besluitvorming gebaseerd om de
kennis binnen de gemeente en wordt er te
weinig geluisterd naar de bevolking. Het
uitgangspunten van het CDA passen hierin het
best:
-
Een
samenleving met een eigen
verantwoordelijkheid
-
Een
samenleving met verantwoordelijkheden van de
overheid
-
Een
solidaire samenleving
-
Een
duurzame samenleving
- Je hebt de HAVO in BoZ
gedaan en de Hogeschool in Rotterdam
doorlopen en uiteindelijk de studie op de
Universiteit in Amsterdam afgerond. Je
studie en je huidige werk heeft veel te
maken met het organiseren en plannen van
bedrijfsactiviteiten. Hoe kun je deze kennis
en ervaring
in de besluitvorming implementeren-
en kun je er genoeg van in kwijt
Mijn
mening is dat je tijdens een studie
voornamelijk leert om op een constructieve
manier veranderen door te voeren en op een
intelligente manier problemen kunt oplossen.
De studie bedrijfskunde en logistiek
management is een opleiding die zich hier
heel sterk op richt. Vanuit bepaalde
situaties leer je op een planmatige manier
te benaderen, te analyseren, in te voeren en
blijvend te controleren. In de politiek
gebeurt het nog te veel dat men te snel
denkt in oplossingen, zonder een gedegen
analyse te maken en uiteindelijk foutieve
beslissingen neemt. Hoe vaak zien we niet in
onze gemeente dat beslissingen te vaak
moeten worden bijgestuurd?
-en wat doet het CDA
hiermee?
Wat
doet het CDA hiermee? Continue luisteren
naar onze inwoners, bespreken in onze CDA
fracties en natuurlijk proberen om de juiste
compromissen te maken met onze
coalitiepartijen. Het zou zo fijn zijn als
we binnen het CDA dus kwaliteiten zouden
bundelen om tot een slagvaardiger beleid te
komen+ dat is ook mijn vak en dat is ook
waar mijn kracht ligt. Binnen ons CDA zijn
er diverse kwaliteiten en ervaring aanwezig
en ik denk dat we tot een nog grotere
cohesie kunnen komen.
- Ik neem aan dat jij hier
ergens in de buurt werkt. Welke raakvlakken
heeft jouw werkgever met onze lokale
politiek? Kun je daar wat mee of moet je dan
je pet afzetten?
Sinds
1999 ben ik in België werkzaam bij BASF in
Antwerpen. BASF Antwerpen is het grootste
geïntegreerde chemische productiecentrum van
België en het tweede belangrijkste
productieplatform van de BASF-groep
wereldwijd. Een hele grote onderneming dus
die lokaal erg belangrijk is voor
werkgelegenheid in België, maar ook voor
onze gemeente. BASF staat erg open voor
communicatie met zijn naaste buren en vinden
het belangrijk om in de beste
verstandhouding met elkaar samen te leven.
Het burenblad, maar ook het burenoverleg
zijn hier een belangrijk voorbeeld van.
Natuurlijk houd ik er rekening mee dat ik
voor bepaalde thema’s geen leidende rol
speel. Vanuit mijn eigen waarden vind ik het
belangrijk dat hier geen belangen
verstrengeld worden. Dit natuurlijk in beide
richtingen. Soms kan het natuurlijk ook
voordelen hebben om als
intermediair
de partijen bij elkaar te brengen.
Dit is één keer voorgekomen, toen er in 2007
geluidsproblemen waren bij de opstart van
een fabriek. Nog diezelfde avond stond de
voltallige directie in MFC De Drieschaar om
de inwoners van Ossendrecht op een open
manier te informeren.
- Jij werkt op BASF,
wanneer wordt er door jouw collega’s
gesproken over politiek en welke rol speel
jij in die gesprekken, ik bedoel heb jij het
idee dat er met een ander oor naar jouw
oordeel geluisterd wordt?
Tja,
als ik met collega’s praat over de politiek,
gaat het voornamelijk over politieke
discussies in België. Die waren er genoeg,
de laatste tijd. Met de nieuwe regering
van premier Elio Di Rupo zullen er
nog vele discussies volgen…. Anderzijds
praten we natuurlijk ook wel over
grensoverschrijdende thema’s zoals de
uitdieping van de Westerschelde (en het
nakomen van de verdragen tussen Nederland en
Belgie) en het onder water zetten van de
Herwigepolder. Ook dit is een discussie van
lange adem. Een ander belangrijk thema
blijft het grensoverschrijdend werken.
Iedere grensarbeider weet wel hoe complex
dit is geworden. Het is daarom goed dat we
in Ossendrecht het Nederlands-Belgisch
Centrum is gevestigd. Hier kun je terecht
met vragen over alle nieuwe fiscale en
sociale regels bij grensoverschrijdend
werken, ondernemen en pensioen.
- Wordt je ook in je prive
aangesproken op je functie als CDA- raadslid
in onze gemeente?
Eigenlijk te weinig. Ik probeer wel zoveel
mogelijk aanspreekpunt te zijn in
Ossendrecht, maar met mijn werkzaamheden is
dit helaas soms lastig te combineren. Ook de
communicatiemiddelen zijn in de laatste
jaren erg geëvolueerd. Sociale media zoals
internet, Twitter, Hyves etc. worden steeds
belangrijker. Ook wij zullen als CDA meer
van deze “tools” gebruik moeten maken,
maar…. het mag absoluut niet ons gezicht uit
de gemeente doen verdwijnen. Directe
communicatie blijft dan ook meest
prioritair.
-
Het landelijk CDA maakt roerige tijden mee
maar ook onze lokale fractie: Van de mensen
die na jarenlang op het CDA gestemd te
hebben kiezen er een aantal voor een andere
richting : Ik ben benieuwd naar jouw gevoel
daarover: Wat voel jij bij de afgedreven
CDA-kiezer en hoe krijgen we ze weer terug?
“Deze
evolutie is erg jammer voor onze partij,
maar hier moeten we zeker ook naar onszelf
kijken. Het gezicht van de landelijke partij
is tijdelijk verdwenen, maar gelukkig
blijven onze waarden en uitgangspunten
dezelfde. Verharding van de maatschappij en
ook het politiek debat blijkt hoogtij te
vieren. Volgens mij is dit een tijdelijke
situatie, maar het CDA is volop in de
voorbereiding om bij de volgende
verkiezingen een goede slag te slaan.
Jammer
genoeg heeft de landelijke politiek vaak een
direct effect op de lokale politiek. Als je
nagaat dat meer dan 95% van de vraagstukken
in de gemeente lokaal beslist worden, is het
ontzettend belangrijk om de standpunten van
de lokale partij te kennen. Dit is
uiteindelijk meest beslissend welke koers we
gaan varen in onze gemeente Woensdrecht. Het
CDA in Woensdrecht staat gelukkig nog hoog
in de peiling van onze bewoners. Wij zullen
ervoor zorgen dat dit zo blijft!
Ik
ben van mening en dat is mijn leidraad:
ideeën zouden van de kiezer moeten komen. Ik
denk ook dat het vaak een te hoge drempel is
voor de mensen om bijvoorbeeld naar de
fractie te komen met een vraag of een
probleem. Want heb je een probleem of heb je
een vraag dan is de nieuwe media een
prachtig middel.
Tevens, je kunt er ook niets fout mee doen
en het is heel laagdrempelig en anoniem. We
zouden er op een heel gemakkelijke manier
achter kunnen komen wat er speelt onder de
bevolking” aldus Luc.
Ben je dan niet bang dat
bij de eerste beste melding men in het gelid
schiet?
“Ja,
dat is waar maar ik denk dat dat nu juist de
uiteindelijke waarde van een goed raadslid
om die weging goed te kunnen maken. Zo zou
men dan bij zon melding naar een
dorpsplatform kunnen gaan met de vraag of
dat inderdaad klopt”.
Zou jij dan het CDA meer
willen zien zoals een platform?
“Ja,
dat zou wel heel mooi zijn als dat zo zou
gebeuren. Op die manier zou je iedereen wel
kunnen betrekken bij wat er speelt in de
gemeente”.
Intussen zie ik dat we
alweer twee uur verder zijn en ik moet ons
gesprek beëindigen. Ik heb deze jonge CDA-er
leren kennen op een uiterst positieve
manier. Luc de Vos is een man die van jongs
af aan tussen de mensen is blijven staan en
van onze streek en gemeente houdt. Hij wil
dit ook op een goede manier aan zijn
kinderen doorgeven. Hij spreekt rustig en
beheerst maar kan ook bevlogen zijn als het
om dierbare zaken gaat. Zijn overzicht kan
hij duidelijk bewoorden en instaat voor wat
hij vindt, zonder het compromis uit de weg
te gaan. Hij is emotioneel, maar wel
pragmatisch en rationeel.
Luc, ik dank je voor deze
uiterst aangename kennismaking!
Dit was mijn eerste
interview en er zullen er nog meer volgen!
Volgende keer krijgt u een interview te
lezen met ……………………..(?)
Naam: L.J.C.L. (Luc) de Vos. Functie:
Raadslid. Adres: Wassevendreef 39.
4641
DA Ossendrecht.
Tel: 0164 - 67 20 94. E-mail:
luc@cdawoensdrecht.nl
|
